Interviewer: Hallo, hallo, je kijkt andPOP tv. Ik voel me heel erg sophisticated hier in deze mooie grote leren stoel. Wij zijn in het Soho Hotel. En voor de eerste keer hier bij andPOP tv gaan we met een band praten die geen engels spreekt. Maar ze zijn groots overzee, ze heten Tokio Hotel ze hebben al meerdere malen platinum gehaald in Duitsland. En ze maken nu hun debut hier in Noord-Amerika. Dus luister maar naar wat ze te zeggen hebben…in het Duits.Jullie zijn nu al Duitsland’s meest succesvolle band, jullie hebben al een miljoen maal platinum gehaald, hoe voelt het om dat voor elkaar te krijgen op zo’n jonge leeftijd?
Bill: Heel goed.
Tom: Ik geloof dat het altijd goed voelt, ook als je oud bent. Maar voor ons was het een grote verassing, omdat we de laatste 2,5 jaar heel veel succes hebben gehad maar we zijn 7 jaar geleden begonnen. 50 zelfgeproduceerde cd’s verkopen was een succes voor ons. We zijn heel gelukkig dat we vandaag kunnen zeggen dat we dankbaar zijn voor platinum halen.

Wat was jullie motivatie om jullie muziek naar Noord-Amerika te brengen?
Bill: Onze fans. Zo is het ook in Europa gegaan. Als we in een een land zien dat er veel fans zijn dan gaan we daar heen. En we zijn heel blij dat we nu hier in Canada mogen spelen, het zou heel stom zijn als we deze kans voorbij lieten gaan. Dus we hebben besloten hierheen te gaan en live te spelen en de fans te ontmoeten.

Hoe hebben het Canadese publiek op jullie gereageerd?
Tom: Heel goed, ze waren echt geweldig. We hebben al 2 shows gespeeld, een in Montreal en een in Toronto en het voelde heel goed om hierheen te komen en te spelen. Het was een burning vibe maar niet door Georg
Bill: We hadden eigenlijk niet zo veel reacties verwacht. We hadden verwacht dat mensen een affiche zouden zien en zouden denken, misschien gaan we daal wel heen. Maar we hadden helemaal niet verwacht dat we 2 uitverkochte shows zouden hebben. Dus we hebben geen reden om te klagen.

Was het moeilijk de liedjes te vertalen?
Bill: Voor mij was het heel raar, want ik ben begonnen met liedjes schrijven toen ik 7 was. Ik heb altijd alles geschreven en gezongen in het Duits. Maar het was wel belangrijk omdat we willen dat iedereen de tekst begrijpt. En ik moest al het werk doen, ik moest alle liedjes opnieuw zingen en de anderen hadden vrije tijd. Maar ik wilde echt dat het klinkt alsof ik Engels kan spreken, natuurlijk kan ik dat niet maar ik wilde dat het album zo klonk. We zijn er heel trots op en het voelt al als bij het Duitse album en we hopen dat de Canadese fans het goed vinden.

Hoe komen jullie aan de naam Tokio Hotel? Want jullie zijn een Duitste band.
Tom: Om eerlijk te zijn, schamen we ons een beetje omdat we vroeger Devilish heetten. Dat is ons verleden. We houden allemaal van grote steden en ‘Tokio’ staat daar voor en het klinkt ook cool. ‘Hotel’ komt van het leven wat we nu leiden, we stelden ons voor dat we hotels als eerste huis zouden hebben. Omdat we veel zouden reizen om op te treden en promotion te doen. En dat is nu ook zo. En een ander goed ding van de naam ‘Tokio Hotel’ is dat de uitspraak overal hetzelfde is.

Ik ga proberen om Duits te praten. Ik heb waarschijnlijk wat hulp nodig:
Wat verwachtten jullie van de reis naar Noord-Amerika? (in heeeeel slecht duits)
Bill: Dat was goed, dat was goed.
Tom: Zeer goed!
Bill: We hebben eigenlijk niet zo veel verwacht. We dachten: laten we daar heen gaan en kijken hoe de mensen reageren. En we vinden het geweldig. Het is wel koud hier, maar het is geweldig. En we komen zeker terug.
Georg: In de zomer.
Tom: Ja in de zomer, hopelijk dragen de meisjes dan nóg kortere rokjes.
Georg: Ik kan niet wachten om te zien wat ze in de zomer dragen.
Tom: Maar alle shows waren geweldig, de steden waren geweldig, de meisjes zagen er geweldig uit.

Wat doen jullie om geen heimwee te krijgen?
Tom: Je wil niet echt weten wat ik doe als ik in m’n hotel kamer ben om me op m’n gemak te voelen.
Bill: Nou eigenlijk, we hebben allemaal heel veel koffers en dat is het enige wat we nodig hebben. Want we sjouwen ons hele leven mee in die koffers. Dus wanneer we onze koffer in de hotelkamer openmaken voelen we ons thuis.
Georg: Je gooit gewoon wat kleren door de kamer en het ziet eruit als thuis.
Tom: Om je op je gemak te voelen naast Georg, heb je alleen luchtverfrisser nodig.

Buzznet girls willen graag weten…Wat zijn de dingen waar jullie naar zoeken bij meisjes?
Bill: Bij mij is dat heel belangrijk want ik ben sowieso niet van de one-night stands.
En wanneer ik op iemand verliefd ben dan is dat ook echt en voor een lange tijd.
De laatste 2,5 jaar heb ik geen vriendin gehad.
Voor mij is het heel belangrijk dat ze de band accepteerd en dat ze het band-leven meemaakt.
Voor ons is staat de band natuurlijk op de eerste plaats en dat is heel belangrijk.
Dat is moeilijk te accepteren voor een meisje.
En ze moet ook echt spontaan zijn.
Tom: Ze moet ook spontaan seks willen hebben…En ook nog, als het om karakter gaat.
Georg: Trouw
Tom: Ja, ze moet ook trouw zijn.
Bill: Ja helemaal, ik ben ook heel erg jaloers.
Tom: Ja, ik ook, en tijdens de nacht moet ik ook de enige de enige persoon zijn.

Is er een speciale beroemdheid waar je mee zou willen zoenen?
Georg: Jessica Alba!
Tom: Jessica Alba!
Georg: Ik was eerst!

Naar wat voor muziek luister je nu? Welke muziek beïnvloed je?
Tom: We houden allemaal van een andere soort muziek. We hebben allemaal onze lievelingsmuziek. Ik hou van Duitste hip-hop.
En de andere luisteren naar niet zo interesante dingen.
Georg: Ik ben een Fall Out Boy en Oasis fan.
Bill: Dat ligt niet echt vast bij mij, ik luister naar Green Day en Keane en Coldplay enz.
Gustav: Ik luister heel graag David Grohl en Foo Fighters.

Wat zijn benodigde dingen die je altijd bij je hebt on tour? Of wanneer je reist?
Bill: We hebben in iedergeval altijd onze laptons bij ons. Om DVD’s te kijken en email te checken.
En natuurlijk hebben we ook altijd onze mobieltjes bij ons. En dat was het eigenlijk.
Tom: Georg heeft ook nog altijd een foto van mij bij zich, en als hij zich dan alleen voelt…
Georg: Ieeeee

Zijn er rituelen voor de show?
Bill: We hebben niet echt een ritueel, maar een half uur voor de show zijn we altijd samen backstage.
En dan is er niemand anders bij. Gustav luisterd meestal muziek, maar Georg, Tom en ik zijn dan samen nerveus.
Tom: We zijn nu allemaal verkouden van de show in Toronto, dus het enige ritueel dat we samen hebben is onze neuzen snuiten.

Is er iets aan Amerika dat jullie niet verwacht hadden?
Bill: Ik moet zeggen, we houden echt van LA. We zijn waanzinnig grote fans van LA.
We moeten eigenlijk nog een paar dagen de stad in gaan. En het meer is goed, we houden van mooi weer en zon.
Tom: Mooi weer en mooie vrouwen!
Bill: LA is echt onze stad.

Is er eten dat jullie wouden proberen in de US?
Georg: In n’ out Burger.
Tom: We moeten eigenlijk zeggen, we zijn allemaal fast food fans.
We houden ervan hier te zijn, want ons eten komt eigenlijk altijd uit Amerika.
En we eten de hele dag alleen maar fast food.

Hebben jullie favorite films?
Bill: Bij mij is dat moeilijk te zeggen. Ik vergeet altijd wat m’n favorite film is.
Georg: I Am Legend
Bill: Ja we hebben samen ‘I Am Legend’ gezien en die was heel heel cool.
Maar mijn absolute favorite kinderfilm was ‘Labyrinth’.
Tom: ‘Girl Next Door’ die van Playboy, dat is mijn favoriet.

Tom en Bill - droegen jullie wel eens hetzelfde toen jullie klein waren?
Tom: Ja, ja.
Bill: Ja, helemaal. Tot we ongeveer 6 waren zagen we er kompleet hetzelfde uit. We hadden ook van die pullovers.
Tom: Bill had toen geluk dat hij er als mij uit mocht zien.
Bill: Ja, ja, het was heel mooi. We hadden van die pullovers met onze naam erop, zodat ze ons uit elkaar konden houden.

Met jullie verschillende stijlen - zijn er invloeden achter de manier waarop jullie je kleden?
Tom: Weide broeken dragen heeft eigenlijk een bedoeling.
Ik was gedwongen weide broeken te dragen omdat mijn ene been iets dikker is als de ander.
Bill: Bij mij, ik heb geen stijlvoorbeeld ofzo. Dat is gewoon met de tijd zo gekomen.
Tom: Georg heeft vrij vroeg besloten dat hij er als een vuilnisbak uit wou zien.
Georg: En ruiken.
Tom: En ruiken.