Interview op “Met Michiel”
04/05/08
Zo, backstage bij Tokio Hotel in ahoy. Dit is de tweede keer dat jullie in Nederland zijn. Hebben jullie nog goede herinneringen van de vorige keer?
Tom: Ja, zeker! De vorige keer hebben we in Amsterdam gespeeld.
Georg: In de Heineken hal.
Tom: Ja, Heineken hal en dat was echt heel goed.
Bill: Dat was ook ons eerste concert.
Georg: Maar we hebben nog wel vaker in Nederland gespeeld. 3 of 4 keer.
Bill: Ja, en de fans zijn altijd super. En daarom verheugen we ons ook op het concert.
Maar jullie fans zijn overal enthausiast.
Bill: Ja, altijd. We zijn echt blij dat we zulke leuken fans hebben. Ook vergeleken met andere bands. We hebben gewoon de beste fans die je kan hebben.
Dus als jullie komen aanrijden bij een concert en jullie zien al die meisjes (en jongens) die al dagen staan te wachten, vinden jullie dat niet een beetje eng?
Bill: Je wordt er wel gespannen door.
Tom: Voor mij is dat echt wat me enthausiast maakt voor de show. Dan beginnen de hartkloppingen. En dan ga ik backstage en dan zie ik Georg en dan wordt het weer snel normaal. Maar je word altijd enthausiast als je zo veel fans ziet.
Bill: Ja, in ieder geval.
Nu zijn jullie net terug uit Amerika, hoe was het om naar Amerika te gaan?
Het was echt heel goed. We hebben veel lol gehad. En het was ook vet om daar voor de eerste keer te spelen en de fans voor de eerste keer te zien. We hadden er eigenlijk niet op gerekend dat er zó veel fans zouden zijn. Dat was echt een verrassing. We hebben een hele goede tijd gehad. Het was vermoeiend, maar heel succesvol.
Is in Amerika spelen een droom die uitkomt?
Tom: Ik denk dat het een grote stap is voor bands, zeker voor bands uit Europa, uit Duitsland. In Amerika spelen is altijd een droom. Het was ook een raar gevoel, om zo lang in het vliegtuig te zitten en dat daar dan ook allemaal fans zijn.
In de Amerikaanse pers werden jullie vergeleken met HIM en AFI, zijn dat bands waarmee je een verwantschap voelt?
Bill: Eigenlijk geloof ik dat ieder zijn ding doet. Iedereen heeft natuurlijk zijn onderscheid in de muziek enzo. Wij zelf vergelijken ons eigenlijk nooit met andere bands. De pers doet dat natuurlijk om een beetje aan te geven wat we zijn. Maar elke band is anders en ik geloof niet dat we ergens bij horen.
Hebben jullie in Amerika alleen de Engelstalige nummers gespeeld?
Tom: We hebben 2 Duitse liedjes gespeeld en de rest was van het Engelstalige album.
En vanavond?
We hebben wel een setlist, maar soms spelen we meer Duits, soms meer Engels. Maar we willen wel altijd beide doen.
Komt er een nieuw album aan?
Tom: Jaaa…
Rest: Nee.
Tom: Bij ons is dat een doorgaand proces, we schrijven altijd dingen. We hebben altijd liedjes liggen die al af zijn. Maar we zijn nog niet gericht bezig met een album maken.
Bill: We zijn eigenlijk nooit gericht bezig geweest met een album maken. Maar we willen zeker nog een album uitbrengen als we weer tijd hebben.
Ik wou net zeggen; volgensmij hebben jullie daar helemaal geen tijd voor. Want jullie zijn de hele tijd op tournee.
Bill: Precies!
Tom: Zo is het! We hebben niet echt tijd, maar we schrijven wel altijd liedjes.
Wanneer hebben jullie weer vrij?
Bill: Bij de tour? Uhhhhh, morgen? Ja morgen.
Tussen de steden hebben we meestal een vrije dag en dan checken we onze emails. En een beetje ontspannen enzo. Maar dat we weer naar huis kunnen dat is ongeveer om de 2 maanden.
Als jullie dan tijd hebben, kijken jullie dan wel eens op fan-forums?
Bill: Zelden eigenlijk. We gaan alleen het internet op om onze emails te checken.
Tom: Volgensmij is dat ook heel ingewikkeld met zo’n forum. Dan moet je je aanmelden enzo.
Georg: Wooow
Tom: Ja, daar ben ik niet zo goed in.Ik weet alleen hoe ik m’n email moet checken en de rest kan ik niet.
Bill: Als we op het internet zijn dan is dat met aangekondigde chats enzo.
Is het anders om op tour te zijn nu jullie allemaal achttien zijn?
Bill: Eigenlijk niet.
Tom: Georg is niet meer gegroeid. We zijn eigenlijk niet veranderd.
Met wat voor gevoel komen jullie van het podium af?
Totaal vervult. Tien minuten doen we helemaal niks en dan gaan we eten, douchen en dan de bus weer in en slapen. En dan rijden we ’s nachts naar de volgende stad .
Bill: We hebben echt een ritme; je staat op, gaat naar de soundcheck, interviews, dan hebben we een uur tijd voor het concert, het concert, douchen, de bus in en naar de volgende stad en de volgende dag gaat weer zo.
En als jij een vrije dag hebt zie je er dan ook zo verzorgt uit, of heb je ook wel eens een joggingpak-dag?
Tom: Hij ziet er nog slechter uit als nu, dat kan je je niet voorstellen, maar dat is zo.
Bill: Nee, dan ontspannen we ons helemaal en laten we ons gaan. En Georg stinkt nog meer. Eigenlijk ontspannen we ons dan gewoon helemaal.
Wat spelen jullie het liefst op het podium?
Bill: Mijne lievelingsnummer op dit moment is “Break Away”.
Tom: Voor mij “Don’t Jump”.
Georg: Uhhhhh, ik heb gister ook met “Break Away” de meeste fun gehad.
Gustav: Raise your hands
