Laten we over de VS praten…?
Bill: Naar Amerika gaan was heel vet en het had ook veel succes. Het was ook heel leuk en we hebben veel lol gehad. We hebben 3 vette shows gespeelt, 1 in LA en 2 in NY.
Tom: Alles was uitverkocht, wat we niet verwacht hadden omdat Georg in de band zit. We dachten echt dat we de tickets op straat moesten gaan verkopen. Ik had ook al mijn ex-vriendinnen kunnen bellen dan was de hal ook vol geweest, maar het was uitverkocht en zeer, zeet vet.
Bill: Dat bij het eerste concert al zo veel fans zijn en dat we zo’n goede start hebben gemaakt, dat was echt heel vet.Vertel ons meer over de VS!
Bill: Alle feedback die we kregen was echt een verrassing. We hebben nog niets uitgebracht en dit waren onze eerste concerten en we hebben nog niets gedaan, maar onze fans waren er al bij het begin. We hebben wel al een Scream America cd uitgebracht, zodat de fans wel iets hebben en daar hebben we ook allemaal positieve feedback op gekregen. En daar hadden we natuurlijk helemaal niet op gerekend.
Tom: Het was natuurlijk heel koud en voor mij persoonlijk waren vooral de meisjes in super korte rokjes een hoogtepunt.

Wat kunnen Amerikaanse fans de aankomende maanden verwachten?
Bill: We zijn nu aan het touren in Europa, we spelen nog heel veel concerten. We zijn heel veel onderweg. Maar daarna willen we natuurlijk ook weer naar Amerika komen als dat kan.
Tom: Wanneer het warm is en de meisjes nog kortere rokjes dragen.
Bill: Ik moet zeggen, in LA was het nog best warm. Het was heel mooi weer enzo. Maar wat nog volgt is ons Engelse album in Amerika. Dan kunnen ze al onze liedjes horen en we zien naar de reacties van onze fans uit.

Welke liedjes komen op jullie album? Vertel ons over de liedjes!
Bill: Op het Engelse album staan onze favorieten van beide Duitse albums. We hebben ze een voor een vertaald. Wel met hulp natuurlijk want ons Engels is niet zo goed.
Tom: Ik heb het allemaal alleen gedaan.
Bill: Ja, tuurlijk. We hebben onze lievelingsliedjes erop gezet en gekeken wat bij elkaar past enzo. Ons lievelingsliedje - vooral live - is nog altijd “Scream”.
Elk liedje heeft natuurlijk ook zijn eigen boodschap. Bij het tweede Duitse album hebben we veel inspiratie gehad van onze fans die ons briefen geschreven hebben en ook van de gebeurtenissen in het jaar daarvoor.
“Don’t Jump” heeft bijvoorbeeld een boodschap die ook voor ons heel belangrijk is. De inspiratie daarvoor komt ook van onze fans. Het gaat over iemand die het opgeeft en geen hoop meer heeft. En we willen mensen kracht geven met dit liedje.
Bij “Durch den Monsun”, onze allereerste single in Duitsland.
Tom: En onze eerste nummer 1!
Bill: We hebben zo veel te danken aan dat liedje, het was eigenlijk ons ticket om naar zo veel landen te gaan. We hebben 2 videos gemaakt.
Tom: De eerste was echt slecht, maar we hebben daarna een tweede gedraait.
Bill: Dat was in Kaapstad, het duurde 13 uur om daar heen te vliegen en het was echt vermoeiend. Maar het was echt leuk, we mochten in een helikopter over heel Kaapstad vliegen.
Als je naar het album luisterd moet je wel de tijd nemen. Elk liedje is anders, we hebben hele snelle nummers, ballades en ook liedjes met orchestra zoals “Don’t Jump”. Oh, en op de US versie zit ook een verrassing, dat is namelijk *pieeeeep*, iets bijzonders voor onze Amerikaanse fans. We kunnen niet wachten tot het Amerikaanse album uit is!

Hallo iedereen, het is Bill vandaag.
We zijn net terug van onze geweldige trip naar Canada en de US. We zijn woensdag uit NY weggegaan, de dag na onze tweede show. Ik kan nog steeds niet geloven hoe geweldig deze trip was en hoe geweldig jullie waren. We hadden dat soort support helemaal niet verwacht. Jullie ROCKEN!
’s Avonds, na nog een uur van eindeloze vertragingen, zijn we naar huis vertrokken. De andere drie moesten naar de studio in Hamburg om met de repetities te beginnen terwijl ik naar Berlijn moest voor iets anders. Dus we zijn uit elkaar gegaan in Frankfurt. En zo gewoon als het is gaan worden, de vlucht naar Hamburg was gecanceld - alweer. (Ik vraag me echt af wat er aan de hand is met ons reizen - elke vlucht die we hebben genomen deze trip was gecanceld of vertraagd.) Maar, zoals altijd, moest ik werken terwijl de jongens vrije tijd hadden! Dus ik ging naar Berlijn voor de fotoshoot op vrijdag. Tom, Gustav en Georg zullen met de repetities moeten beginnen op maandag. Ik niet omdat alles al weet. Ik zal meedoen wanneer zij er klaar voor zijn.
Wow, we zien allemaal uit naar de start van onze derde European Tour op 3 maart. We nemen jullie mee op onze reis…dus blijf lezen!
Bedankt voor al jullie comments hier op alloy.com
Tot ziens!
– Bill

Dank aan tokiofans.com

Hallo iedereen, het is Tom weer.
Vandaag is onze laatste dag in New York. Morgen gaan we terug naar Duitsland voor onze European Tour repetities. Het eerste concert is op 3 maart in Brussel dus we moeten maar eens beginnen.

WOW, deze Noord-Amerika trip was gek. Eerst zaten we vast in Toronto omdat er super veel sneeuw was en het duurde twee dagen voordat we in LA waren! Daarna haalde NY bijna niet omdat het vliegtuig technische problemen had - het is niet echt geweldig om drie uur vast te zitten op het vliegveld naast Georg (want hij ruikt niet geweldig)

Maar genoeg daarover - laten we over de leuke dingen praten! We waren heel erg verrast door al onze fans. Het was zo geweldig om te zien hoe opgelaten iedereen was…jullie zorgden dat we ons thuis voelden, ik speciaal! In vergelijking met de andere bandleden, heb ik enorm veel telefoonnummers gekregen van de knapste meisjes Dus ik kan niet wachten om terug te komen. Voor de volgende keer: misschien kunnen jullie de andere ook een kans geven.
Dat is het voor vandaag - HEEL ERG BEDANKT voor alles en tot ziens!

– Tom

Dank aan tokiofans.com

Donderdag 19 februari 2008

We zijn afgelopen donderdag in Canada aangekomen, en we zijn nu in Toronto. Ik zit in mijn hotel kamer te denken over hier zijn en ik moet zeggen dat we het geweldig vinden. We hebben twee optredens gedaan, een in Montreal op zaterdag en een in Toronto op zondagavond. Tussen de optredens hebben we ook nog een boel interviews gedaan. We waren echt verbaasd toen we hier aankwamen - we dachten dat niemand ons zou herkennen. We zagen onszelf al tickets verkopen op straat om ten minste een beetje publiek te hebben, maar allebij de shows waren uitverkocht!!! Onze fans waren overal - schreeuwend, juichend, in het Duits pratend, onze liedjes zingend en ik moet er aan toevoegen dat ze er goed uitzagen! Ik zag heel veel mooie meiden in beide steden, wat me heel blij maakte!

Vandaag zijn we naar de CN Tower geweest, dat was cool - het is zooo hoog. Georg voelde zich niet zo goed omdat hij hoogtevrees heeft, maar als ik eraan denk, hij is altijd wel ergens bang van. Daarna gingen we naar MuchMusic, waar we gasten waren bij een show. We hebben de hosts wat Duitse woorden geleerd (dat was heel grappig) en we hebben “Ready Set Go” live gespeeld, dat was ook cool.

Nou, nu moet ik gaan om mijn spullen te pakken. We vliegen morgen naar LA. Je zou mijn kamer moeten zien - mijn kleren liggen overal, het gaat me uren kosten om in te pakken.

Nou, tot ziens en groetjes!

– Tom

Dank aan tokiofans.com

Goede morgen iedereen!

Mijn naam is Bill Kaulitz, en ik ben de zanger van Tokio Hotel - een Duitse rock band. Het is 2:30 op donderdag morgen en de bandleden (mijn tweelingbroer Tom, Gustav en Georg) en ik zijn net terug in ons hotel in Berlijk. We hebben een geweldige avond gehad bij een grote TV award show hier in Duitsland. We hebben een award voor “Beste muziek - Nationaal” gekregen en we hebben “1000 Meere” gespeelt. Het was geweldig! Behalve onze band, waren er ook andere gasten zoals Hillary Swank en Robert De Niro! Het was een interessante ervaring om deze mensen in het echt te ontmoeten, zeker na zo veel van hun films gezien te hebben.

Het is 2:40 nu en ik moet eigenlijk gaan…ik moet mijn koffer nog pakken voor morgen. We moeten om 5:20 vertrekken om naar het vliegveld in Berlijn te gaan. We gaan naar Montreal, Canada om onze EERSTE Noord-Amerikaanse show OOIT de spelen op zaterdag. Het is best spannend, maar ook eng. In de laatste twee jaren, hebben we veel in Europa gespeeld, maar nu zijn we klaar om de Atlantische Oceaan over te gaan en ons best te doen daar. Het is een droom die uitkomt.

Ik zal je laten weten hoe het eerste concert ging. Oh God, het is tien voor drie nu…moet gaan!

Groeten,

Bill

Dank aan tokiofans.com

Een tienerster word volwassen. Voor de eerste keer en exclusief voor MAX liet Bill Kaulitz, zanger van Tokio Hotel, zich in de nieuwste trends voor herfst 2006 fotograferen. Bij de shoot sprak de 16-jarige over stijl, kleren en kohlpotloden. Hier een kleine voorproef op de shoot.

Het is niet zo, dat men als volwassene man van in de 30 onvermijdelijk fan van Tokio Hotel is. Zeker: men vindt hun eerste album “Schrei”, waarvan ze meer dan 3 miljoen exemplaren verkocht hebben, klasse. Men heeft gehoord, dat zelfs Campino de muziek van de jongens super vindt. Toch kan men zich op een of andere manier niet voorstellen, op een concert van de groep uit Magdeburg naast sterk transpirerende meisjes te staan, die een poster vasthouden met het opschrift “Wir wollen Eure Schwänze sehen”.

Zo gaat men naar de MAX-fotoshoot met Bill Kaulitz, de zanger en heilige van alle meisjes tussen acht en 18 jaar. Dun is hij, zeer dun. Maar zijn handdruk is sterk. Hij is terughoudend. Toch word snel duidelijk, dat Bill - meestal door ouderen, die geloven te weten in welke la ze deze tienerster moeten stoppen - fals ingeschat word. Hij is even volwassen als sommigen, die zijn vader zouden kunnen zijn. Hij weet, hoe hij anderen beïnvloed. En, hoe hij de verwachting van anderen vervult.

Hij is een poser. Voor de camera van de fotografen beweegt hij zich als iemand, die al jaren in de muziekbuissiness werkt. Bill doet geen ster na. Hij is er een. In de garderobe rommelt hij in zijn blauwe Louis-Vuitton tas, en kijkt in zijn spiegel, of zijn ketting van Diesel goed zit. Geen vragen: Bill is een Stylo. Hij weet wat hij met mode moet. Hij kent de merken en weet, hoe strak een stropdas moet om hip te zijn. “Hij bladert de hele tijd door tijdschriften, om te weten wat in is.”, verraad iemand, die veel met hem onderweg is.

“Voor mij was het altijd belangrijk, een eigen stijl te hebben”, zegt hij later in het geprek. Plotseling is hij helemaal niet meer schuchter. Hij praat snel en zelfbewust, doordacht en intelligent. “Al op school wilde ik anders zijn als de anderen. Dat ik door anderen uitgescholden werd, omdat ik kohl gebruikte, maakte me niet uit.”

Met deze zelfbewustheid verovert hij met Tokio Hotel niet alleen Duitsland, maar een groot deel van de wereld. Misschien komt dat allemaal doordat Tokio Hotel zich van andere tienerbands onderscheidt. Ze zijn authentiek. Ontstaan uit een schoolband, die het voor elkaar gekregen heeft, een platenmaatschappij te vinden. Zo werd Bill een van de meest succesvolle en bekendste Duitste zangers. Makkelijk is dat niet. “Natuurlijk zijn er altijd veel mensen die ons tegenwerken. Maar de mensen om ons heen zijn hetzelfde gebleven.”

Ook bij kleren laat Bill zich niet tegenspreken. Hij koopt graag in tweedehands winkels en stelt zijn outfits zelf samen. Toch is dat niet zo makkelijk. Bill is 16. Anderen van deze leeftijd gaan ’s middags na school met de bus naar de H&M. Hij gaat met de taxi of heeft een chauffeur. Om snel in de designerwinkels een paar honderd euro uit te kunnen geven. “Ik ben zeker geen Fashin-Victim. Iedereen draagt strakke spijkerbroeken. Maar ik zoek er liever eentje met impact uit.”

Mode betekend natuurlijk ook, een rol spelen. En de podium-outfits van Bill passen natuurlijk perfect bij de beroepsbeschrijving van een ster. Men verwacht deze look van hem. “Dat kan zo zijn, aan zo iets denk sowieso niet, wanneer ik in de spiegel kijk. Eigenlijk is deze look hetzelde als die ik ook privé draag. Maar in mijn vrije tijd moet ik me verkleden, zodat niet iedereen me herkent.”

Met muts over het hoofd getrokken naar de bakker, waar dozijnen fans flauwvallen kunnen - Het gevaar bestaat dat men doordraait. Afgezien van door tabloids uitgebrachte schandalen schijnen de jongens van Tokio Hotel goed met alle problemen om te gaan. Omdat ze reflecteren, wat met ze gebeurt.

“We praten er vaak over, hoe we veranderd zijn en altijd nog veranderen.” Laatste voorbeeld, nadat ze samen de video Echo-Award in de lente gezien hadden. “We hadden nog veel jongere stemmen en waren niet zo lang als vandaag”, herrinnerd Bill. Angst voor volwassen zijn heeft hij niet. Waarom ook? Alles kan waarschijnlijk alleen nog maar beter worden, want voor experts geld Tokio Hotel al lang niet meer als tienerband-fenomeen.

Bill weet, dat hij - in tegenstelling tot zijn tweelingsbroer Tom, de gitarist - ooit zijn kledingstijl zal veranderen. “Tom gelooft, dat hij over tien jaar nog in zijn XXL-shirts rondloopt. Dat gebeurt natuurlijk niet.” Een van de discussiepunten van de eeneiige en toch zo verschillende tweelingsbroers, die in hun jeugd besloten hebben, niet hetzelfde eruit te zien. “Dat was als kind al zo. We hadden altijd hetzelfde aan.” Om Bill moet men geen zorgen maken. Bij de MAX-shoot droeg hij het eerste pak, dat hem pastte en beviel. Hij heeft hem gelijk gekocht.

Dan blijft het bij de “Wir wollen Eure Schwänze sehen!”-poster. Irriteerd zoiets je? Bill lacht. “Ik heb dat van het podium niet gezien. De anderen is het, geloof ik, wel opgevallen.” Bill heeft daarover in de krant later nog een keer gesproken. “Statt Schwänze stand Schwanze auf dem Poster.” Marcus Luft

Bron: http://www.max.de/pop-kultur/musik/tokio-hotel/82447,1,,Herbst+06+Mein+erstes+Mal.html

Hoe vind je de perfecte geliefde? MAX vroeg Tom Kaulitz, 18, die praktisch alle vrouwen hebben kan, naar wat hij in een partner zoekt, die niet voor het leven is.

door Annette Utermark

MAX: Op wat voor typ val je?

Tom: Ten eerste heb ik geen bepaalde typ vrouw. Blond, bruin of rode haren - dat is voor mij allemaal hetzelfde. En ten tweede, zelfs als ik wel een type had zou ik totaal gek zijn om dat toe te geven. Maar serieus, het moet gewoon passen. Alhoewel, eigenlijk toch niet. Ik heb het momenteel niet zo met lange relaties, en bij één nacht gaat het eigenlijk niet om het karakter. Ieder, die wat anders zegt, liegt.

MAX: Met welke beroemde vrouw zou je nog graag een nacht verbrengen, en waarom?

Tom: Het is zo saai om bij beroemde vrouwen te blijven, dat maakt me niet uit. Toch moet ik gelijk aan een paar namen denken: de Olson Twins, Angelina Jolie, Jessica Alba, de drie meisjes van de Playboy Mansion…

MAX: Hoe versier jij een vrouw?

Tom: Ik zou liegen, als ik zou zeggen, dat ik een tactiek heb, die altijd werkt. Of dat ik een recept heb, om vrouwen te versieren. Ik doe dat, hoe het komt. Voor mij is dat natuurlijk makkelijk praken, wanneer je bedenkt, dat bij de andere drie nullen in mijn band helemaal niks gebeurt.

MAX: Wat maakt een meisje interessant?

Tom: Ik ben de typische jager en verzamelaar. Ik moet een vrouw veroveren. Ik hou er van, wanneer ze eerst doen, alsof ze niet geïnteresseerd zijn.

MAX: En waar knap je op af?

Tom: Dirty Talk! Tijdens de sex moeten ze niet praten. Schreeuwen is ok.

MAX: Veel fans willen met je in bed. Welke lukt het, welke niet?

Tom: Hmm, ik wil niemand buiten sluiten. Maar ik heb niet oneindig tijd. De dag heeft maar 24 uur.

MAX: Was je wel eens verliefd?

Tom: Nee, ik ben nog nooit verliefd geweest. Als ik eerlijk ben, geloof ik niet in de liefde. Alleen in de liefde voor een nacht.

MAX: Wat was je langste relatie?

Tom: Ik geloof, dat dat 2 jaar was. Maar nu is het nooit langer als 2 dagen.

MAX: Heb je wel eens wat doms voor een vrouw gedaan?

Tom: Da ich noch nie richtig verliebt war, habe ich, glaube ich, auch nichts Dummes für eine Frau gemacht.

MAX: Ongewone plaatsten waar je al seks hebt gehad?

Tom: Hmm. In een weiland. (Lacht) Toen was ik niet de enige die wat gestoken heeft. Het was vreselijk. Ik haat beestjes. Ik heb liever seks thuis, maar dan ook overal.

bron: http://www.max.de/pop-kultur/musik/tokio-hotel/188036,1,article,Nur+Sex.html