Interviewer: Hallo, hallo, je kijkt andPOP tv. Ik voel me heel erg sophisticated hier in deze mooie grote leren stoel. Wij zijn in het Soho Hotel. En voor de eerste keer hier bij andPOP tv gaan we met een band praten die geen engels spreekt. Maar ze zijn groots overzee, ze heten Tokio Hotel ze hebben al meerdere malen platinum gehaald in Duitsland. En ze maken nu hun debut hier in Noord-Amerika. Dus luister maar naar wat ze te zeggen hebben…in het Duits.Jullie zijn nu al Duitsland’s meest succesvolle band, jullie hebben al een miljoen maal platinum gehaald, hoe voelt het om dat voor elkaar te krijgen op zo’n jonge leeftijd?
Bill: Heel goed.
Tom: Ik geloof dat het altijd goed voelt, ook als je oud bent. Maar voor ons was het een grote verassing, omdat we de laatste 2,5 jaar heel veel succes hebben gehad maar we zijn 7 jaar geleden begonnen. 50 zelfgeproduceerde cd’s verkopen was een succes voor ons. We zijn heel gelukkig dat we vandaag kunnen zeggen dat we dankbaar zijn voor platinum halen.
Wat was jullie motivatie om jullie muziek naar Noord-Amerika te brengen?
Bill: Onze fans. Zo is het ook in Europa gegaan. Als we in een een land zien dat er veel fans zijn dan gaan we daar heen. En we zijn heel blij dat we nu hier in Canada mogen spelen, het zou heel stom zijn als we deze kans voorbij lieten gaan. Dus we hebben besloten hierheen te gaan en live te spelen en de fans te ontmoeten.
Hoe hebben het Canadese publiek op jullie gereageerd?
Tom: Heel goed, ze waren echt geweldig. We hebben al 2 shows gespeeld, een in Montreal en een in Toronto en het voelde heel goed om hierheen te komen en te spelen. Het was een burning vibe maar niet door Georg 
Bill: We hadden eigenlijk niet zo veel reacties verwacht. We hadden verwacht dat mensen een affiche zouden zien en zouden denken, misschien gaan we daal wel heen. Maar we hadden helemaal niet verwacht dat we 2 uitverkochte shows zouden hebben. Dus we hebben geen reden om te klagen.
Was het moeilijk de liedjes te vertalen?
Bill: Voor mij was het heel raar, want ik ben begonnen met liedjes schrijven toen ik 7 was. Ik heb altijd alles geschreven en gezongen in het Duits. Maar het was wel belangrijk omdat we willen dat iedereen de tekst begrijpt. En ik moest al het werk doen, ik moest alle liedjes opnieuw zingen en de anderen hadden vrije tijd. Maar ik wilde echt dat het klinkt alsof ik Engels kan spreken, natuurlijk kan ik dat niet maar ik wilde dat het album zo klonk. We zijn er heel trots op en het voelt al als bij het Duitse album en we hopen dat de Canadese fans het goed vinden.
Hoe komen jullie aan de naam Tokio Hotel? Want jullie zijn een Duitste band.
Tom: Om eerlijk te zijn, schamen we ons een beetje omdat we vroeger Devilish heetten. Dat is ons verleden. We houden allemaal van grote steden en ‘Tokio’ staat daar voor en het klinkt ook cool. ‘Hotel’ komt van het leven wat we nu leiden, we stelden ons voor dat we hotels als eerste huis zouden hebben. Omdat we veel zouden reizen om op te treden en promotion te doen. En dat is nu ook zo. En een ander goed ding van de naam ‘Tokio Hotel’ is dat de uitspraak overal hetzelfde is.
Ik ga proberen om Duits te praten. Ik heb waarschijnlijk wat hulp nodig:
Wat verwachtten jullie van de reis naar Noord-Amerika? (in heeeeel slecht duits)
Bill: Dat was goed, dat was goed.
Tom: Zeer goed!
Bill: We hebben eigenlijk niet zo veel verwacht. We dachten: laten we daar heen gaan en kijken hoe de mensen reageren. En we vinden het geweldig. Het is wel koud hier, maar het is geweldig. En we komen zeker terug.
Georg: In de zomer.
Tom: Ja in de zomer, hopelijk dragen de meisjes dan nóg kortere rokjes.
Georg: Ik kan niet wachten om te zien wat ze in de zomer dragen.
Tom: Maar alle shows waren geweldig, de steden waren geweldig, de meisjes zagen er geweldig uit.
Wat doen jullie om geen heimwee te krijgen?
Tom: Je wil niet echt weten wat ik doe als ik in m’n hotel kamer ben om me op m’n gemak te voelen.
Bill: Nou eigenlijk, we hebben allemaal heel veel koffers en dat is het enige wat we nodig hebben. Want we sjouwen ons hele leven mee in die koffers. Dus wanneer we onze koffer in de hotelkamer openmaken voelen we ons thuis.
Georg: Je gooit gewoon wat kleren door de kamer en het ziet eruit als thuis.
Tom: Om je op je gemak te voelen naast Georg, heb je alleen luchtverfrisser nodig. 
