Een tienerster word volwassen. Voor de eerste keer en exclusief voor MAX liet Bill Kaulitz, zanger van Tokio Hotel, zich in de nieuwste trends voor herfst 2006 fotograferen. Bij de shoot sprak de 16-jarige over stijl, kleren en kohlpotloden. Hier een kleine voorproef op de shoot.
Het is niet zo, dat men als volwassene man van in de 30 onvermijdelijk fan van Tokio Hotel is. Zeker: men vindt hun eerste album “Schrei”, waarvan ze meer dan 3 miljoen exemplaren verkocht hebben, klasse. Men heeft gehoord, dat zelfs Campino de muziek van de jongens super vindt. Toch kan men zich op een of andere manier niet voorstellen, op een concert van de groep uit Magdeburg naast sterk transpirerende meisjes te staan, die een poster vasthouden met het opschrift “Wir wollen Eure Schwänze sehen”.
Zo gaat men naar de MAX-fotoshoot met Bill Kaulitz, de zanger en heilige van alle meisjes tussen acht en 18 jaar. Dun is hij, zeer dun. Maar zijn handdruk is sterk. Hij is terughoudend. Toch word snel duidelijk, dat Bill - meestal door ouderen, die geloven te weten in welke la ze deze tienerster moeten stoppen - fals ingeschat word. Hij is even volwassen als sommigen, die zijn vader zouden kunnen zijn. Hij weet, hoe hij anderen beïnvloed. En, hoe hij de verwachting van anderen vervult.
Hij is een poser. Voor de camera van de fotografen beweegt hij zich als iemand, die al jaren in de muziekbuissiness werkt. Bill doet geen ster na. Hij is er een. In de garderobe rommelt hij in zijn blauwe Louis-Vuitton tas, en kijkt in zijn spiegel, of zijn ketting van Diesel goed zit. Geen vragen: Bill is een Stylo. Hij weet wat hij met mode moet. Hij kent de merken en weet, hoe strak een stropdas moet om hip te zijn. “Hij bladert de hele tijd door tijdschriften, om te weten wat in is.”, verraad iemand, die veel met hem onderweg is.
“Voor mij was het altijd belangrijk, een eigen stijl te hebben”, zegt hij later in het geprek. Plotseling is hij helemaal niet meer schuchter. Hij praat snel en zelfbewust, doordacht en intelligent. “Al op school wilde ik anders zijn als de anderen. Dat ik door anderen uitgescholden werd, omdat ik kohl gebruikte, maakte me niet uit.”
Met deze zelfbewustheid verovert hij met Tokio Hotel niet alleen Duitsland, maar een groot deel van de wereld. Misschien komt dat allemaal doordat Tokio Hotel zich van andere tienerbands onderscheidt. Ze zijn authentiek. Ontstaan uit een schoolband, die het voor elkaar gekregen heeft, een platenmaatschappij te vinden. Zo werd Bill een van de meest succesvolle en bekendste Duitste zangers. Makkelijk is dat niet. “Natuurlijk zijn er altijd veel mensen die ons tegenwerken. Maar de mensen om ons heen zijn hetzelfde gebleven.”
Ook bij kleren laat Bill zich niet tegenspreken. Hij koopt graag in tweedehands winkels en stelt zijn outfits zelf samen. Toch is dat niet zo makkelijk. Bill is 16. Anderen van deze leeftijd gaan ’s middags na school met de bus naar de H&M. Hij gaat met de taxi of heeft een chauffeur. Om snel in de designerwinkels een paar honderd euro uit te kunnen geven. “Ik ben zeker geen Fashin-Victim. Iedereen draagt strakke spijkerbroeken. Maar ik zoek er liever eentje met impact uit.”
Mode betekend natuurlijk ook, een rol spelen. En de podium-outfits van Bill passen natuurlijk perfect bij de beroepsbeschrijving van een ster. Men verwacht deze look van hem. “Dat kan zo zijn, aan zo iets denk sowieso niet, wanneer ik in de spiegel kijk. Eigenlijk is deze look hetzelde als die ik ook privé draag. Maar in mijn vrije tijd moet ik me verkleden, zodat niet iedereen me herkent.”
Met muts over het hoofd getrokken naar de bakker, waar dozijnen fans flauwvallen kunnen - Het gevaar bestaat dat men doordraait. Afgezien van door tabloids uitgebrachte schandalen schijnen de jongens van Tokio Hotel goed met alle problemen om te gaan. Omdat ze reflecteren, wat met ze gebeurt.
“We praten er vaak over, hoe we veranderd zijn en altijd nog veranderen.” Laatste voorbeeld, nadat ze samen de video Echo-Award in de lente gezien hadden. “We hadden nog veel jongere stemmen en waren niet zo lang als vandaag”, herrinnerd Bill. Angst voor volwassen zijn heeft hij niet. Waarom ook? Alles kan waarschijnlijk alleen nog maar beter worden, want voor experts geld Tokio Hotel al lang niet meer als tienerband-fenomeen.
Bill weet, dat hij - in tegenstelling tot zijn tweelingsbroer Tom, de gitarist - ooit zijn kledingstijl zal veranderen. “Tom gelooft, dat hij over tien jaar nog in zijn XXL-shirts rondloopt. Dat gebeurt natuurlijk niet.” Een van de discussiepunten van de eeneiige en toch zo verschillende tweelingsbroers, die in hun jeugd besloten hebben, niet hetzelfde eruit te zien. “Dat was als kind al zo. We hadden altijd hetzelfde aan.” Om Bill moet men geen zorgen maken. Bij de MAX-shoot droeg hij het eerste pak, dat hem pastte en beviel. Hij heeft hem gelijk gekocht.
Dan blijft het bij de “Wir wollen Eure Schwänze sehen!”-poster. Irriteerd zoiets je? Bill lacht. “Ik heb dat van het podium niet gezien. De anderen is het, geloof ik, wel opgevallen.” Bill heeft daarover in de krant later nog een keer gesproken. “Statt Schwänze stand Schwanze auf dem Poster.” Marcus Luft
Bron: http://www.max.de/pop-kultur/musik/tokio-hotel/82447,1,,Herbst+06+Mein+erstes+Mal.html
